De PDM band begon in 1988 vrij bescheiden rond saxofonist Filip Demeyer. De bedoeling was de blaasmuziek in de streek van Oudenaarde een frisse impuls te geven door het spelen van recenter repertoire: musical, filmmuziek, lichte jazz enz…

Van in het begin was het enthousiasme groot en PDM groeide vlug uit tot een echte big band in de klassieke bezetting 5 saxen, 4 trombones,
4 trompetten, piano, gitaar, bas en drums. Vlug kwamen er vele optredens in binnen- en buitenland (Nederland, Duitsland) Een eerste CD “Na 5 jaar” legde de prille mogelijkheden van dit orkest vast.

In de jaren negentig ging dit orkest meer en meer de weg op van de jazz. Hedendaagse arrangementen van de grote standards werden gerepeteerd, een aantal vocalisten passeerden de revue, het buitenland met onder meer Italië werd bezocht. In 1998 werd een nieuwe CD opgenomen. Een aantal bekende en minder bekende namen uit de Belgische Jazz passeerden met PDM langs de opnamestudio . Rony Verbiest, Marjolein Cneut, Marc Godfroid, Dieter Limbourg, Serge Plume en vooral Toots Thielemans kleurden deze opname als solisten.

Kort daarna naar aanleiding van een optreden op de toenmalige VRT, kwam ene Ivan Scheldeman op de proppen met het voorstel om een echte swingfuif te gaan organiseren. De big band kreeg weer zijn rol die hij in de jaren dertig en veertig zo mooi invulde. PDM werd een dansorkest. De originele scores van het dansbare repertoire werden opgezocht, mensen leerden jiven en lindyhoppen, jazz werd opnieuw dansmuziek.

Grote swingfuifen met overvolle dansvloeren waren het resultaat. Vele organisatoren zagen wat in deze format, PDM speelde in Gent (De Vooruit) Brussel (Apollo swing, Concert Noble: Capitalist Ball, Radisson SAS: Galabal Australische Ambassade), Antwerpen (San Marco, Bourla, stadsfeestzaal), Parijs (Les Fous du Swing), Nederland (Porgy & Bess), Duitsland (Aachen, Coburg), Italie (Rome, Castel Madama), enz… Het heel dynamische orkest wat PDM altijd was paste perfect in dit gegeven.

Het was opnieuw tijd voor een CD : “Let’s Swing” legde deze sfeer vast, deze voorlopig laatste CD werd een zeer dansbare plaat.